zapytał(a) o 17:01 Jak jest w szpitalu psychiatrycznym? tzn jak ich tam traktuja gdize ich trzymaja po ile osob i wgle bo moja przyjaciolka tam jest za ciecie sie i mysli samobojcze ma 15 lat i nie moge jej odwiedzic tylko rodzina moze niestety i chce wiedziec co tam sie dzieje? Odpowiedzi blocked odpowiedział(a) o 19:34 Szpital szpitalowi nierówny. W niektórych powalają wnosić wszystko, w niektóych każą nawet wyjmować z butow sznorówki. Jeżeli ktoś wyobraża sobie psychiatryk jako miejsce pełne schizofreników, maniaków, paranoików to jest w błędzie. W szpitalach psychiatrycznych jest mnóstwo ludzi chorych na depresje, ludzi po próbach samobójczych i ludzi z zaburzeniami odżywania. Zależy od zaburzenia, lekarze dopasowują do ciebie komplet leków, który zazwyczaj bierze się 3 razy dziennie. O jest pobudka i obchód, zalezy od lekarzy dyżurujących pacjentów dośc wcześnie zagania się do snu, bierzesz proszki i idziesz spac. W czasie mojego pobytu w psychiatryku przebywałam na sali z 3 innymi osobami , personem nie był za miły ale traktowali nas jak ludzi, czasem ktoś trafiał w pasy ale to tylko wtedy kiedy nie chciał brać leków, krzyczał i szarpał się z lekarzami ( np: jedna dziewczyna podczas odwiedzin wpadła w jakiś szał, nie dała sobie zrobić zastrzyku więc od razu ją skrępowali, na siłe zastrzyk i do pasów ).Z ludzi z powaznymi zaburzeniami mielismy np: paranoiczkę. Dziewczyna myślała, że chcą ją zabić, nie jadła posiłków ze wszystkimi bo bała się że są zatrute, na sali zasypiała dopiero wtedy kiedy upewniła się, że wszyscy pozostali śpią. blocked odpowiedział(a) o 17:49 Rozumiem, że pytasz z troski o nią-nie ciekawości...To napiszę tylko-tam jest odwiedzić koleżankę-to zrozumiałe, ale zapewniam Cię, że takie odwiedziny ani dla niej ani dla ciebie nie byłyby szpitalach psychiatrycznych jest inaczej - nie mają tam wstepu osoby postronne. I słusznie. To niestosowne miejsce i pora na towarzyskie jeśli chcesz zasygnalizować przyjaciółce że o niej ciepło myślisz, poproś jej rodziców o przekazanie jej listu/drobiazgu od blocked odpowiedział(a) o 19:44 Przede wszystkim zależy od szpitala. Są takie, gdzie jest naprawdę fajnie, bo lekarzom zależy na pacjentach, jest dużo zajęc terapeutycznych, warunki lokalowe i jedzenie jest w porządku. A są takie, gdzie pacjentów po prostu zamyka się na świetlicy, żeby nie sprawiali kłopotu, nikt się nimi nie interesuje, kwitnie przemoc między pacjentami i ogólnie jest bardzo źle. Widziałam dwa oddziały dziecięce. Jeden był bardzo fajny, bo przypominał bardziej kolonie niż szpital. Salki były małe, czteroosobowe, z normalnymi meblami, tylko osoby, których stan był ciężki leżały na szpitalnych salach. Ludzie mogli chodzic w swoich ubraniach. Rano było tak zwane zebranie społeczności: czyli pół godziny, podczas której pacjenci i personel siedzieli w świetlicy i rozmawiali o ważnych dla oddziału sprawach. Potem były normalne szkolne lekcje, kilka godzin dziennie, w południe spotkania z psychologami i psychiatrami, po południu terapia grupowa i w zależności od dnia muzykoterapia, terapia sztuką, lub teatrem. Wieczorem oglądanie filmów na DVD. Drugi oddział bardzo mi się nie podobał. Sale też były małe, pięcioosobowe, ale zamiast ścian miały przeźroczyste okna, były tam paskudne szpitalne łóżka, ludzie nie mieli żadnych szafek na trzymanie swoich rzeczy. Silniejsi pacjenci bili słabszych, zwłaszcza młodszych, chłopaki napastowali dziewczyny (i na odwrót). Personel nie interesował się pacjentami, nie widziałam, żeby były jakiekolwiek zajęcia terapeutyczne, społecznośc była raz na jakiś czas, nauczyciele przychodzili po południu, spotkania z terapeutami były bardzo rzadko. Nie było też żadnych rozrywek poza układaniem puzzli. Evanie. odpowiedział(a) o 17:03 Nie mam pojęcia. Pewnie nie wygląda to tak jak w filmach. Ehh myślę, że tam sąjakieśkonkretne oddzieły, a za cięcie się to pewnie nie jest tak źle więc może po prostu jest sobie w jakiejś tam sali z kilkoma innymi osobami, bo głównie chodzi o to, żeby mieć ją pod stałym nadzorem i na pewno ma rozmowy z psychologiem. normalny szpital tylko ludzie nie leżą ciągle w łóżkach, ludzie są bardzo fajni, ale personel nie, niekiedy źle traktuje pacjentów i im dokuczają np. mówia anorektyczka że jak nie zjedzą tej kanapki w ciagu 5 minut to dostają zastrzyk potem, i serio im daja ten zastrzyk, lub jak ktoś sie źle zachowuje lub im coś powie nieprzyjemnego to zakazują odwiedzin jego rodzicom i znajomym, niekiedy zakazują dzwonić do domu lub jak ktoś ich zdenerwuje przywiążą do łóżka. dużo ludzi który wyjdą z psychiatryka ma później problemy z akceptacja w każdym psychiatryku zakazują odwiedzin znajomym, w jednym nawet nauczycielka z matematyki przyszła do swojej uczennicy. Leah . odpowiedział(a) o 14:09 Na siłę dają tam tabletki i ludzie chodzą jakby byli fajnego .Przede wszystkim nie powinna dać sobie wcisnąć tego szajsu. Właśnie z tego powodu była tam moja przyjaciółka. To podobno masakra. Mnóstwo osób z uzależnieniami i dziwaków. Trudno się odnaleźć. Cały czas płakała i i tak jej nie pomogli, a więc masz podstawy do zamartwiania się. Ale bez przesady. To też zależy od szpitala pewnie w innych jest inaczej. suzajmon odpowiedział(a) o 17:02 jak w kazdym innym szpitalu leczinna atmosfwera jest, jkaby cos wisialow powietrzu blocked odpowiedział(a) o 18:05 Jak tylko tam trafię, to ci powiem. Myślę, że jej rodzice i lekarze dbają, aby było jej najlepiej. blocked odpowiedział(a) o 21:09 Zależy na jakim oddziale i czy dla dorosłych czy dla dzieci . Jak jest ? Mówię zależy od oddziału w niektórym są tak jak w więzieniu cele a w niektórym pokoje i jest się w pewnym zamkniętym oddziale i można tam chodzić . Rano śniadania i tabletki dają Ci którzy potrzebują, popołudnie i wieczorem tak samo. Stałe spotkania z psychiatrami. Ogólnie to tam nie jest aż tak źle,ale się stanie,jeśli pacjent będzie pracuję jako starszy aspirant policji,raz taka nastolatka ( 13 lat ) skoczyła z wieżowca i trafiła potem do szpitala taki dzień,w którym musiałem ją odwiedzić i porozmawiać z nią ( to były 3 tygodnie od trafienia do psychiatryka ).Lekarze zapewnili mnie,że niby jest już w dobrym stanie bla bla bla a potem zacząłem z nią rozmawiać w towarzystwie jakiejś zacząłem rozmawiać z nią to ona nagle wpadła w szał,wstała i zaczęła się ze mną szarpać ( pielęgniarkę też szarpała jak psycholka ) i zaczęła krzyczeć,wtedy przybiegło więcej lekarzy,w tym jeden ratownik medyczny i rozdzielili ją od niej,ale ona nie chciała się uspokoić,kazali mi ją uderzyć lewą pięścią no i uderzyłem się i usiadła na krzesło ( przez nią miałem zniszczoną kurtkę policyjną echh ).No i nadal tam siedzi...Z tego,co zauważyłem,to gdy pacjent zacznie wpadać w szał,to lekarze ich uderzają. I<3HP odpowiedział(a) o 18:18 To też zależy w jakim ja byłam w pięciu więc mam jakieś pielęgniarki i lekarze nie przejmują się pacjentami a nawet ich poniżają, są też takie w których personel jest miły, i ale i tak ochrona jest najgorsza biją, pomiatają ale jak masz szczęście to możesz przed nimi użytku pacjentów jest pokoi : jego pokój, świetlica, sala do zajęć grupowych, izolatka , toaleta, stołówka czasem połączona ze świetlicą, w niektórych jest też coś a la bibliotekaPo ile osób to zależy od wielkości budynku tam gdzie ja byłam było od 30 do 260 osób na oddziale, a w pokojach nie więcej niż 7 osób Olcia67 odpowiedział(a) o 17:50 blocked odpowiedział(a) o 20:51 Jak tam jest? Przeczytaj książkę "Weronika postanawia umrzeć", a się dowiesz. też się tne i też myśle o samobójstwie . a mnie nie zabrali xd . a nwm jak tak jest Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lubCo ważne, do wniosku należy dołączyć orzeczenie lekarza psychiatry uzasadniające konieczność leczenia w szpitalu psychiatrycznym. Orzeczenie to wydaje się na żądanie wnioskodawcy. Jego ważność wynosi 14 dni, co oznacza, że orzeczenie nie powinno zostać wydane wcześniej niż 14 dni przed złożeniem wniosku do sądu. Osoba ta choruje na to zaburzenie od 2010 roku i 11 razy była hospitalizowana w szpitalach psychiatrycznych. 9 dni temu zgłosiła się na izbę przyjęć w szpitalu przy ul. Czechosłowackiej w Łodzi z dużym niepokojem i myślami samobójczymi, do których się nie przyznała w rozmowie. Po wyjściu ze szpitala próbowała (chciała) się Depresja Psychiatria Psychologia Psychoterapia Myśli samobójcze. Mgr Agnieszka Urbanowicz Psycholog , Warszawa. 41 poziom zaufania. Rozumiem, że w obecnej, trudnej sytuacji pragnie Pan jak najlepszej opieki dla żony i ma Pan wątpliwości czy na pewno jest ona właściwa w szpitalu. Pierwszy zjazd PTP po II wojnie światowej miał miejsce w szpitalu psychiatrycznym w Tworkach i był poświęcony zbrodniom hitlerowskim na chorych psychicznie w Polsce. W 1954 zdecydowano o połączeniu PTP z Polskim Towarzystwem Neurologicznym ; wkrótce postanowiono jednak o rozdzieleniu Polskiego Towarzystwa Neurologów, Neurochirurgów i
konsekwencje w postaci powodzenia albo niepowodzenia danej terapii, stresu związa-nego z odosobnieniem od rodziny itp. Dlatego rodzice powinni osiągnąć porozumienie co do tego, czy małoletni powinien zostać umieszczony w szpitalu psychiatrycznym. W razie braku takiego porozumienia zgodę na przyjęcie małoletniego do szpitala
Nie dojdzie do nowelizacji ustawy o ochronie zdrowia psychicznego, która była zapowiadana po zabójstwie prezydenta Gdańska. Zdaniem ekspertów powstałby przepis, na podstawie którego każdego można by było skierować do szpitala psychiatrycznego bez jego zgody. Jednak mają być zmiany w prawie karnym wykonawczym, bo dziś w